Beeldend werk

Beelden:

 

 

De vrouwenbeelden zijn ontstaan vanuit een gevoel, emotie, een gebeurtenis in mijn leven dat me geraakt heeft of me bezighoudt. De eerste beelden die ik maakte zijn gebaseerd op de moedergodin. Oeroud geïnspireerd en ze belichamen. de vrouwelijke energie. De energie die je naar binnen doet gaan, die je beschermt. De energie van de herfst en de winter, van overvloed en geven, van baren en voeden, van houden van en zorgen voor… Maar ook van mededogen, geborgenheid en gevoeligheid.
Na een periode van moedergodinnen kreeg ik meer de behoefte om ook andere emoties in mijn beelden te leggen. Ik ben meer en meer realistisch gaan boetseren. De laatste beelden die ik gemaakt heb drukken uit wat ik van binnen voel. Een momentopname als het ware. Mensen, emoties en houdingen, hoe het menselijk lichaam op een emotie reageert, dit fascineert mij enorm. Als 5-ritmes danser heb ik regelmatig de kans om mensen te observeren. Ik kreeg het verlangen om deze houdingen te verstillen, om zo ook mijn innerlijke wereld te verstillen. Vandaar de titel van een van mijn  tentoonstellingen ‘Verstild verlangen’: het verlangen om mijn innerlijke wereld te verstillen. Om het gevoel dat ik wil weergeven te versterken voeg ik soms nog iets toe aan mijn beelden, een spiegel, een object in de ruimte. Met dit totaalbeeld wil ik de toeschouwer even stil doen staan. De beelden vertellen mijn verhaal maar iedereen geeft er uiteraard zijn eigen invulling aan. Met de titels wil ik toch een stukje van de sluier oplichten. 

 

Hoe ga ik te werk? 

Ik vertrek meestal vanuit mezelf, bedenk een titel die op dat moment mijn leven weerspiegeld. Ik neem foto's in de houding die ik wil weergeven vanuit verschillende hoeken. De laatste tijd maak ik eerst een tekening om me die houding goed eigen te maken. Daarna boetseer ik het beeld in klei, snij het  door en hol het uit. Dan bak ik het volledig of  in stukken en lijm ze terug aan elkaar.  De naden die ontstaan werk ik weg met vulmiddel.Ik gebruik daarna een patina van acryl en kalkwas om het af te werken.

 

Ondertussen werk ik ook aan een eventueel 'attribuut' zoals beschilderde plaatjes van porseleinklei bij een beeld. Ik schilderde 3 mannen die hun passie uitoefenen voor het werk 'Kwetsbaarheid en passie'.

Het beeld toont kwetsbaarheid maar ook passie voor de mannen waar ze naar kijkt. De mannen tonen hun kwetsbaarheid op de porseleinklei en in hetgeen ze doen, maar zijn tegelijk passioneel en mannelijk. Veel contrasten in één werk.... 

 

De drie beelden 'Dochters van de maan' zijn een combinatie van keramiek en oude kant. Na het bakken ben ik de beelden gaan 'aankleden' en heb ik het geheel gepatineerd over de kant heen. Ze beelden de maancyclus uit en de gevoelens die daarbij horen, van gesloten naar openheid. 

 

Het werk 'Het afscheid' is gemaakt op een bestaande boot van hout. Ik heb de boot en het beeldje zodanig gepatineerd dat ze een geheel vormen. Het is een deel van een verhaal in mijn leven, het gaat over ergens in vastzitten en afscheid ervan nemen.

 

Het werk 'Geborgen' is gemaakt op een bestaande houten sokkel, het beeld loopt door in de sokkel. Ik patineerde het beeld en de sokkel en maakte een tekening van een boom die ik op het geheel afdruktte. Het symboliseerd een gevoel van geborgenheid en tegelijk de groei naar meer onafhankelijkheid. Enkel wanneer je je geborgen voelt kan je groeien naar onafhankelijkheid. 

 

 

Foto's Beelden

 

Schalen:


Ik gebruik de schaal of komvorm symbolisch: mezelf openstellen, geven, de vrouwelijke ontvankelijke energie. Omdat ik op deze manier door het leven wil, met een open en liefdevolle kijk op de mensen om mij heen. Op sommige schalen zet ik figuurtjes die in een cirkel staan, in verbinding met elkaar, elkaar ondersteunend, samen. Ik wil hiermee de vrouwelijke energie, de zacht, naar binnen kerende energie eren. Ook de verbinding tussen mensen in het algemeen, een liefdevol samenzijn, een hartsverbinding.
Andere schalen decoreer ik met rozen of oude ornamenten. Ik zoek naar spulletjes op de rommelmarkt of in de kringloop die mij een gevoel van vergane glorie geven. Lang vergeten spullen van een oude tante die op zolder staan te verkommeren,… dit fascineert mij. Ooit hebben deze spullen in iemands huis gestaan, ze zijn misschien gekoesterd of kado gedaan… Ik wil met deze schalen een bepaalde melancholie uitdrukken, een liefde voor vergane glorie.
De laatste schalen combineren de twee: vrouwenbeeldjes en ornamenten vormen samen één geheel.
Ik maak de schalen in mallen, voor de ornamentjes en de vrouwenbeeldjes gebruik ik ook mallen. Op deze manier kan ik eindeloos combineren. De schalen worden driemaal gebakken. Een eerst maal voor de ruwbak. Daarna de glazuurbak met transparant glazuur en een derde maal met een oxide (koper, mangaan of cobalt) bovenop het glazuur. Op dit moment maak ik de schalen flinterdun van papierklei en papierporselein. Als basis gebruik ik een schaal die ik decoreer met allerlei ornamentjes. Deze maak ik van eigengemaakte malletjes van oude gevonden voorwerpen.

 

Herinneringen: deze flinterdunne schaaltjes maakte ik van allerlei 'herinneringen'. Gevonden ornamentjes aan kasten, spiegels, meubels, juwelen van overleden familieleden. Je kan bij mij deze persoonlijke schaaltjes laten maken met een herinnering aan een geliefde. Ik neem dan een afdruk van iets dat de overledene in huis staan had en koesterde. Met deze malletjes stel ik een schaaltje samen waar je eventueel een lichtje in kan zetten. 

 

Foto's Schalen

 

Urnen:


Mijn urnen heb ik bewust heel sober gehouden. Herleid tot de essentie: een potvorm met deksel. Toen ik ong. 20 jaar geleden begon met keramiek was dit het eerste wat ik leerde… Voor mij is dit erg rustgevend en meditatief: het maken van een potvorm begint met een stevige bodem. Rol per rol wordt de pot naar boven opgewerkt. Stukje bij beetje wordt ook een mensenleven opgebouwd. Als de bodem van de pot niet stevig, niet stabiel is valt hij om, als de basis van ons leven niet evenwichtig verloopt hebben we allerlei emotionele problemen. Als ik mijn rollen rustig en beheerst op elkaar vastmaak ontstaat er een stevige, stabiele rand. Doe ik dit slordig en ongecontroleerd, dan stort mijn pot in elkaar. Ons leven verloopt niet in één rechte lijn, iedereen krijgt te maken me allerlei hindernissen en obstakels, emoties en blokkades. Uiteindelijk is het leven één grote maar boeiende zoektocht en elke mens is erg kwetsbaar. Het sluiten van de pot met een deksel maakt de pot af aan de buitenkant. Wat binnen in de pot zit is echter veel meer van belang. Ik wil dit illustreren met een oud chinees verhaal:“Er rijdt een edelman te paard door een stadje en hij passeert een pottenbakker die aan het werk is. ‘Hoe ben je in staat om zulke mooie potten te maken die zo’n overtuigende schoonheid uitstralen?’ ‘Oh!’, antwoordt de pottenbakker, ‘U kijkt slechts naar de buitenkant van de pot. Wat ik maak woont binnenin! Ik ben slechts geïnteresseerd in dat wat overblijft als de pot gebroken is.’

Momenteel werk ik aan silhouetten in porseleinklei. Ik maak een kader van porseleinklei en beschilder deze met het silhouet van een overledene. Binnenkort staan de foto's op de website.

 

Foto's Urnen

 

 

Keramische verhalen

 

 

Soms wil ik een fragment, gebeurtenis uit mijn leven vastleggen. Dit doe ik op porseleinen ovalen plaatjes waar ik ornamenten rond verwerkt heb. Op deze manier 'versier' ik mijn verhaal, maak ik er een speciale gebeurtenis van. De porseleinklei gebruik ik ook hier weer om mijn fragiele en gevoelige kant weer te geven. De verhalen zelf 'vertel' ik dmv. silhouettekeningen. Ik stilleer en probeer op deze manier de essentie weer te geven. Door de stillering ziet elke toeschouwer zijn eigen 'verhaal' in mijn tekeningen. Ik hoop dat mensen zichzelf herkennen hierin, dan voel ik verbinding.

Ik maak eerst de ovalen plaatjes met de ornamentjes rond. Dan ontwerp ik de tekening  terwijl de plaatjes gebakken worden op 1000°C.  Daarna zet ik de tekening over van papier op de plaatjes met een kalkpapier. Ik schilder met een flinterdun penseeltje oxydes op de porselein. Dan kan het plaatje voor de tweede maal gebakken woren op 1200°C. En dan hopen dat er geen barstjes komen!!

 

Foto's Keramische verhalen